ฝันร้ายของคนใช้ฟิมล์

posted on 22 Jul 2010 14:01 by nanzynanzy in Other

ที่มาของการเขียนระบายความในใจให้โลกรู้วันนี้ เกิดมาจาก เมื่อวันที่ 13 กรกฏาคม 2553....

ซึ่งเป็นวันเกิดของเราเอง และด้วยความที่เพิ่งซื้อกล้อง Lomo LC-A มือ2มาใหม่ 

จึงอยากจะเก็บภาพตลอดทั้งวันเิิกิดตัวเองเอาไว้สักม้วน

เป็นม้วนที่เก็บเรื่องราวในชีวิต ซึ่งจริงๆมันก็คล้ายกับวันอื่นๆทั่วไป

ที่ได้ออกไปซื้อน้ำเต้าหู้ ขึ้นรถเมล์ กินโอวัลตินเย็น ขึ้นรถเข้าออฟฟิส ฯลฯ

แต่ทุกวันนั้นไม่เคยถ่ายรูปเก็บไว้เลยไง นี่ก็เลยเป็นโอกาสที่ดีที่จะได้ทำอะไรแบบนี้

เก็บไว้ดูเล่น + กับเห่อกล้องใหม่เล็กๆ

วันที่13นั้น ถ่ายรูปได้ประมาณ20กว่ารูป ก็หมดวันแล้ว เวลาผ่านไปเร็วมาก

อย่างว่านะ ที่เขาว่าว่าเวลามีความสุขมักจะผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ตอนเช้าได้ของขวัญชิ้นแรกเป็นตุ๊กตาหมี Rilakkuma จากพี่ชมพู่

ส่งน้องพูไปโรงเรียน น้องพูถ่ายรูปกับก๊อก

แม่ทำกับข้าวที่ชอบกินไว้ให้ กุ้งต้มจิ้มน้ำจิ้มซีฟู้ด

ไปซื้อน้ำเต้าหู้ที่กินเกือบทุกวัน แต่แทบไม่ได้เดินไปซื้อเองเลย

ขึ้นรถเมล์สาย38 ลงรถเมล์ก่อน1ป้าย เพื่อกินโอวัลตินภูเขาไฟ

เดินไปขึ้นรถRacquetฟรี..

น้องวุฒิให้ช๊อคโกแลต1กล่อง + กระเป๋าผ้า1ใบ

ถ่ายรูปบบรยากาศในออฟฟิศ

พี่เตยเอาเค้กจากคอนราดมาให้ อร่อยมากกกกก

รีบกลับบ้าน ไปถ่ายรูปกะพ่อที่รอกินข้าวอยู่

พี่ตุ้ยที่ซื้อเยลลี่กะปุกหมี+ชูครีมมาให้

ถ่ายดุ๊กด้วย

 

แล้วมันก็ผ่านไปอีกวัน....

จนถึงเมื่อวาน 21 ก.ค. 2553... ตั้งใจว่าจะเอาฟิมล์ไปล้างเสียที 

เพราะถ่ายมาก็จะหมดม้วนแล้ว ก็กดๆไป กดเท่าไหร่ ก็ยังหมุนฟิมล์ได้อยู่...

ใจเริ่มไม่ดีแล้ว ขอร้องให้ไม่เป็นอย่างที่คิด

ตัดสิ้นใจเปิดกล้องออกมา แล้วก็พบว่า ฟิมล์อยู่ที่เดิม แบบหลวมๆ

 

 

 

น้ำตาจะไหล T_T

 

ใจหายเลยอ่ะ มันรู้สึกแบบ เฮ้ยยยยยย กูบรรจงมาก ม้วนนี้

ตั้งใจมากกกกกกก หวังไว้มากมายมหาศาล แต่สุดท้าย 

เพราะตัวเองแท้ๆ จะไปโทษใครเขาได้

 

บอกกับตัวเองว่า ต่อไปนี้จะพยายามใส่ใจกับรายละเอียดเล็กน้อยที่คิดว่าไม่มีอะไร

ใส่ใจคนรอบข้าง  ใส่ใจราคาสินค้า   ใส่ใจรายละเอียด  ใส่ใจเวลาใส่ฟิมล์

 เฮอ

 

 ไปพารากอน นัดน้องน.ศ.ปี4ไว้คุยกันเรื่องการทำThesis ที่ทรูชั้น3 

มีคนเรียก "แนน"  หันไป....ใครว่ะ รู้จักกูด้วย

"มิ้วค์เอง" แล้วเราก็กอดกัน

นี่ก็น้ำตาจะไหล มิ้วเป็นเพื่อนตอนอนุบาล เพื่อนสนิทเลย มีแนน ก็มีมิ้วค์

แนนนามสกุล ใจเที่ยง

มิ้วค์นามสกุล ใจชอบ

รักมันมาก แต่รู้สึกว่าจะออกไปตอนป.3 ป.4มั้ง เลยทำให้ขาดการติดต่อ 

จนมาเจอกันอีกทีตอนมัธยม จำได้ว่าไปสมัครเรียนเป็นเพื่อนมิ้วค์ 

แล้วมิ้วค์บอกว่า แนนเคยให้ไปพ.ห.เป็นเพื่อนด้วย(อันนี้จำไม่ได้จิงๆ - -")

 

เวลาผ่านไปประมาณ10ปี

บังเอิญเจอในที่ที่แนนก็ไม่ค่อยจะได้ไป

บังเอิญเจอในวันที่แนนเสียใจเรื่องฟิมล์

บังเอิญเจอในวันที่แนนอยากได้กำลังใจชิบหายเลย

ดีใจมาก และมีความสุขมากๆเลย

:]

 

อย่างน้อย บนเรื่องราวที่แย่ๆสุดๆของวัน เราได้พบสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตอีกเรื่องนึงนะ

 

Comment

Comment:

Tweet

เราขอโทษ แล้วก็เสียใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
เราไม่ได้ตั้งใจให้เกิดแบบนั้นจริงๆนะ
เราไม่ได้ตั้งใจขายให้ราคาที่ถูกกว่าปกติเพราะกล้องไม่ดี หรือย้อมแมว

แต่เราคิดแค่ว่าถ้าเอาไปแล้วน่าจะใช้ประโยชน์ได้มากกว่าที่จะอยู่กับเรา


ส่วนตอนนี้ก็ยังขอถาม คำถามเดิมคือ " เอาเงินคืนได้นะ "

#1 By kakazz (124.157.253.187) on 2010-08-28 23:57