มีอะไรใน Guesthouse

posted on 28 Jun 2010 11:36 by nanzynanzy in Travelers

อยากมี guesthouse เป็นของตัวเอง เป็นหนึ่งในstatusที่ถูกโพสไว้ facebook ของเรา
ก็เพราะว่ามันรู้สึกแบบนั้นจริงๆ

ด้วยความที่ส่วนใหญ่ที่พักที่เวลาไปเที่ยวของเรา ระบุอยู่ในหัวว่าเป็น guesthouse เสมอ
เพื่อประหยัดงบประมาณมาณในกระเป๋า  คุณค่าของ guesthouse ที่เราเห็นไม่เพียงแค่เป็นที่พัก
แต่เรายังได้ความประทับใจจากคนที่นั่นเสมอมา เพราะ guesthouse มันไม่มีช่องว่างระหว่าง
พนักงาน-ลูกค้า เท่าไหร่ มันมีเพียงความสัมพันธ์แบบ เจ้าของบ้าน - ผู้มาเยือน
เราชอบนั่งคุยกับพนักงานที่ guesthouse ถามว่า ที่นี่ร้านไหนอะไรอร่อย แถวนี้มีไรน่าไป
ชอบเวลาเขาเอาขนมมาให้ชิม และเราก็ชอบที่จะซื้อขนมมาแบ่งเขา
เราชอบคุย เพราะมันไม่ใช่มุมมองของไกด์ที่ให้ไป'ที่ที่ต้องไป' แต่กลับเป็นมุมมองว่า
'ร้านนี้จิงๆแล้วอร่อยกว่าร้านดังร้านนั้นอีก'

ปีที่แล้วไปโฮจิมินทร์ เวียตนาม ตอนกลางคืนนอนไม่ค่อยหลับ เลยออกมานั่งคุยกะพนักงาน
ที่เกสเฮ้าส์ รู้เรื่องบ้าง ไม่รู้บ้าง สนุกดี เราขอให้เค้าสอนภาษาเวียตนามหน่อย จาก1คนที่เราคุยด้วย
สักพักก็มีอีก2คน มาช่วยสอนเรา พยายามให้เราพูดให้ได้  แต่เราก็ทำไม่ได้ - -"
มันสนุกดีนะ ถึงแม้เราจะไม่ได้พูดคุยอะไรกันมาก แต่เราก็เห็นถึงความตั้งใจ และอัธทยาศัยที่ดีที่เขาให้มา

สิ้นปีที่แล้วไปเชียงใหม่ ไปพักที่พักริมแม่น้ำปิง บรรยากาศโรแมนติกดี  guesthouse
ที่พักก็ทำเป็นร้านอาหาร ร้านกาแฟ ในสไตล์เก่าๆ ประทับใจมาก ชอบสีในทีพักเป็นอิฐ เป็นไม้
นั่งกินข้าว ก็มีแมว(ชื่อกะทิ) มาคลอเคลีย มาแย่งขนมที่เราซื้อ จนถูกเจ้าของบ้านพาไปใส่เสื้อ
(เจ้าของบอกว่า ถ้าใส่เสื้อแล้วมันจะไม่ยอมเดิน) เราพักที่นั่น 2 คืน และต้องลาเขาไปแต่เช้า
และเขาก็คงยังไม่ตื่น เขาจึงฝากที่คั่นหนังสือแกะสลักให้เรากับเพื่อนคนละอัน ใจดีจัง

ออกจากเชียงใหม่แต่เช้า เพื่อไปลำปาง guesthouse ที่นั่นน่ารักมาก นี่เลยเป็นจุดเริ่มต้น
ที่เราคิดได้ว่า นี่แหละ คือสิ่งที่เราต้องการ :D เจ้าของบ้านเป็นฝรั่งใจดีคนหนึ่งที่พูดไทยชัดมาก
และมีพนักงานคนไทยคนหนึ่งทำหน้าที่ต้อนรับ เกือบทุกส่วนในบ้าน แม้แต่ห้องน้ำรวม
มีรูปของเจ้าของฝรั่งและครอบครัวติดให้เห็นตลอด น่ารักมาเลยอ่ะ มันดูอบอุ่นดี มันดูสบายๆ
มีระเบียงริมน้ำ มีเบาะให้นั่งเล่น อย่างชิวเลย

นั่งคุยกะพี่พนักงาน บอกพี่ที่นี่อะไรเด็ด พี่บอก น้องนี่เลยข้าวหลาม เจ้าแรกของลำปางเลย
ออกเดินทางไปหาข้าวหลามที่ว่าด้วยอากาศร้อนเปรี้ยง ตั้งใจว่า อร่อยแน่ๆ ร้านเป็นเพิงๆ
อยู่ริมถนนในซอยค่อยข้างลึกลับ  เจ้าของร้านทางปากชมพูแปร็นที่เตะตาเราจนถึงทุกวันนี้
3กระบอก 50บาท เอาสักหน่อย พอกินเข้าไปเท่านั้นแหละ  มันก็ไม่ได้อร่อยเท่าไหร่นี่หว่า...5555
แต่มาคิดอีกที ถ้าเรามัวแต่เอาไปเทียบกับ ข้าวหลามหนองมน ที่เราได้กินกันบ่อยๆ
มันก็เป็นการผิด ก็คนที่นี่เขาไม่ได้มีโอกาสได้กินข้าวหลามหนองมนบ่อยๆแบบเรานี่นา แล้วอีกอย่าง
ความอร่อยของแต่ละคนก็ไม่เหมือนกัน กับข้าวบ้านเรา เราว่าอร่อย แต่คนอื่นมากินก็อาจจว่าไม่อร่อยก็ได้
จริงมั้ย  เพราะฉะนั้น เราเลยรู้สึกดีที่ได้กินข้าวหลามเจ้าแรกของลำปางเชียวนะ :)

แล้วตอนไปกระบี่ช่วงต้นปีที่ผ่านมา ที่พักเราก็ออกแนวสมบุกสมบัน น่ากลัวแบบโรงแรมจิ้งหรีด
พัก 3 คนในห้อง แต่พี่เขาก็ต้องยกเตียงอีกอันขึ้นมาให้เรา พอเราไปช่วย ก็ว่าไม่ต้องๆ ให้เด็กๆจัดการ
แต่ก็แหม อะไรช่วยได้ เราก็ช่วยเนอะ ไม่ได้คุยอะไรกับเขาเท่าไหร่ เพราะใช้เวลากับทะเลมากกว่า
จนตกดึก ออกไปนวดกันกับเพื่อนๆ พี่ที่นวดตลกมาก ชวนคุยอะไรไม่รุ้ไรสาระ ทั้งที่พยายามแกล้งหลับหลายที
แต่พี่ก็ชวนคุยตลอด เลย ม่ะ! จะเล่นใช่มั้ย เลยคุยกะเขา ถ่ายรูปกัน จุดไคลแมกซ์อยู่ที่ พอนับ 1 2 ..3
พี่เขาหอมแกล้มเราด้วยอ่า เขาคิดอะไรกะเราป่ะว๊าาาาา 555
คนท้องถิ่นอ่ะ ถ้าเราไม่ได้ไปทำกร่างกับเขาว่าเราไปในฐานะนักท่องเที่ยว เราว่าเขาจะใจดีมากเลยนะ
เขาจะคอยช่วยเหลือ และที่สำคัญไม่เอาเปรียบเราเท่าไหร่

ล่าสุดที่ไป Sa Pa เวียตนาม ที่พักที่ไปพักเขาเขียนว่าเป็น Hotel แต่เรามองว่าเป็น guesthouse ละ
ผู้ชายตัวเล็กๆคนนั้นชื่อ "เกร่อ" มั้ง ไม่แน่ใจ มารับเราโดยไม่ได้นัดหมายตรงจุดที่เราลงรถ แล้วเราก็คุยกันไป
ระหว่างเดินทางไปที่พัก เขาเล่าให้ฟังว่าตอนช่วงที่เราไปมีงานท้องถิ่นนะ มีถึง4ทุ่ม
เล่าให้ฟังเรื่อยเปื่อย ก้เป็นมุมมองใหม่ดี  เขาถามว่าเราชื่ออะไร บอกไปว่า "แนน" เราทำท่าไม่เข้าใจ
และตั้งชื่อให้เราว่า .. (จำไม่ได้ แต่แปลว่าดอกไม้ในภาษาเวียตนาม) แอบคิดว่า ทีหลังไปต่างแดน
จะบอกคนที่ถามชื่อว่า ชื่อ Nanzy ละ เราว่า มันน่าจะเข้าใจได้ง่ายกว่า Nan เฉยๆเนอะ ว่ามั้ย?

พอมาอยู่ที่ home stay บ้านของชาวม้ง พวกเขาต้อนรับเราดีมาก ให้ความสะดวกสบาย
และความเป็นกันเองมาก มันรู้สึกได้ว่า เขาเค้าก็มีความสุขที่พวกเราไปเหมือนกัน
และเราก็มีความสุขที่ได้พักที่บ้านของเขา  หลังอาหารเย็น เรานั่งคุยกันเหมือนเป็นคนในบ้านของเขา
เขาเอาเหล้ามาให้กิน..แต่เราไม่ได้กินนะ เขาพยายามพูดภาษาไทยนิดหน่อย น่ารักดี
ตกดึกเขาก็ไปpartyในแบบของเขา ซึ่งเราหวังให้เขาชวนเราไปด้วยมากกกก
แต่เขาก็ไม่ชวนอ่า T_T เช้ามา เขาตื่นแต่เช้าเพื่อทำอาหารเช้าให้เรากิน มันช้างมีความสุขอะไรเช่นนี้นะ

อยากมี guesthouse อยากให้คนที่มาพักกับเราได้รับความรู้สึกแบบที่เรารู้สึก
อยากบอกเขาว่า ตรงไหนของอร่อย ตรงไหนน่าไป เดินทางยังไง อยากบอกทางเค้า
อยากแบ่งปันความรู้สึกดีดีให้นักท่องเที่ยวได้รู้สึก ได้รู้สึกอบอุ่น แบบที่เราเคยได้รับจากบางที่
แค่นี้เอง

 

เยอะไปมั้ยค่ะ :D

Comment

Comment:

Tweet

คนที่นี่เขาไม่ได้มีโอกาสได้กินข้าวหลามหนองมนบ่อยๆแบบเรานี่นา

...เราว่าคนลำปางเค้าก้มีโอกาสกินบ่อยๆก็หลายๆคนนะค่ะ แต่ส่วนตัวเราคิดว่าหนองมนมันกระจอกอ่ะ

#3 By hiso (180.183.206.78) on 2011-10-01 12:31

guesthouse เชียงใหม่ พักที่ริมแม่น้ำปิง นี่ชื่อว่าอะไรคะconfused smile

#2 By me on 2010-08-26 13:15

big smile อิจฉาได้ไปเที่ยวด้วย

#1 By Paa orKant on 2010-06-29 09:54