ไม่ได้เข้ามาเขียนนานเลย สาเหตุคือขี้เกียจและไม่มีอะไรอยากเล่าเท่าไหร่
วันนี้มาเขียนได้ เพราะว่าอยากเขียน
วันนี้ 11 กันยา 2550 มันเ้นวันครบรอบเหตุการณ์911อ่ะ
แต่นั่นไม่สำคัญเท่าวันนี้ ตอนกลับบ้าน
นั่งบนรถเมล์สาย20
ริ่มหน้าต่างฝั่งคนขับ
ฝนตกตั้งแต่ขึ้นรถจนเกือบถึงบ้าน
ยึกภาพเอา มันจะตกหนักกันไปไหน
อ่อ..สิ่งที่อยากเล่าไม่ใช่เท่านี้
เราเจอรถขนหมู
เขาขนหมูไปไหนไม่รู้ แต่รู้ว่าฝนตก สงสารหมูว่ะ
ทำไมเขาถึงไมม่รอให้ฝนหยุดก่อน ฝนตก รถติด
หมูก็เปียก หนาวอยู่อย่างนั้น
นึกภาพออกมั้ย
ธรรมดาเห็นรถขนหมูก็สลดอยู่แล้ว
มาเจอหมูตากฝนแล้วแบบว่า เฮอ...
พอนั่งมาได้ประมาณเข้าสู่ระแวกชนบท(บ้านเรา)
ก็พบกับช้างตัวใหญ่1เชือก ยืนหลบฝนอยู่ในป้ายรถเมล์ที่เป็นที่พักผู้โดยสารอ่ะ
โหเห้ย ยังมีคนเหี้ยๆพาช้างมาเร่รอน ตามพื้นคอนกรีตอย่างนี้อีกว่ะ
ไม่ชอบเลย ที่เห็น มันเป็นช้างตัวใหญ่แล้ว เราว่า ช้างมันมีคุณค่า เอามาทำอย่างนี้
เราไม่ชอบเลยว่ะ ไม่รุ้เป็นไร ชอบช้างอ่ะ
เวลาเจอก็เคยให้อาหารนะ รู้ว่ามันไม่ดีหรอก ไปอุดหนุนเขา
แต่ก็อดสงสารไม่ได้ ให้ช้างอิ่มด้วย ให้คนอิ่มด้วย ช่างมัน
แต่อย่าเอาเขามาทรมารแบบนี้เลยดีกว่า
เอาไปทำประโยชน์อย่างอื่น ให้มันสมกับที่มันเกิดมาเป็นช้างเหอะเนอะ ว่าม่ะ

*ขออภัย คำหยาบ